Huur me in!

Jules-Communication

Follow us

My personal story: de gevolgen van te veel cardio en de start van 8 weeks to hot pants

My personal story: de gevolgen van te veel cardio en de start van 8 weeks to hot pants

Vandaag, na lang twijfelen, wil ik mijn verhaal met jullie delen: waarom ik mee doe aan 8 weeks to hot pants. ‘Heb jij dit nodig??’, zie ik je al denken. Ik wil helemaal niet mee doen aan 8 weeks om gewicht te verliezen, maar ik mis mijn oud lichaam. Door (te veel) cardio is mijn lichaam heel wat rondingen verloren en die wil ik terug !!!
Eten tot ik ontplofte 
Als kind en tiener ben ik eigenlijk nooit dik geweest. Ik sportte niet en at ook helemaal niet zo gezond. ’s Morgens boterhammen met choco, fruitsap uit een brik. Tussendoor at ik koekjes. ’s Middags een belegd broodje, pistolets of sandwichen. Opnieuw koekjes op 15 uur. ’s Avonds worst, aardappelen en appelmoes alles overgoten met vet veel saus. Het enige lichtpuntje was dat ik enorm veel water tussendoor dronk. Frisdrank heeft me nooit iets gezegd. Geef mij maar water. Ik ben er dol op. Hoe gek dat ook klinkt. Het resultaat van al dat ongezonde eten, was dat ik nooit zin had om te sporten. Ik was futloos. Op lichamelijk vlak had ik dan weer niet te klagen. Moeder natuur is me goed gezind dacht ik. Ik mag eten wat ik wil.

nutellalove

Ik lieg niet als ik zeg dat ik vroeger elke dag boterhammen met choco at. Veel erger zelfs. Het was CHOCO met boterhammen.


Toen ik 18 was en naar de hogeschool trok, ben ik plots helemaal veranderd. Ik had schrik. Nu had ik nog altijd een goed gewicht, maar wat als ik zo blijf eten zoals nu? Iedereen komt toch ooit wel eens bij? Ik voelde dat ik mijn maatje 36 niet ging houden door op die manier te blijven ‘boefen’. Jaaaaa, ik was een echt boefkonijn (en nu nog hoor). Mijn porties waren extreem groot. Ik at vaak niet meer van de honger, maar gewoon uit zin. Omdat het lekker was. Biefstuk friet met mayo, geserveerd met pasta en roomsaus. Echt waar, je gelooft het niet, maar dat was vroeger mijn lievelingsmaaltijd (frieten en pasta samen, ik snap echt niet hoe ik dat vroeger ooit binnen kreeg). Toen ik thuis woonde, dan maakte mijn mama gewoon eten en ik at het op. Ik stelde mezelf weinig vragen of dat eten nu gezond was of niet. Ik trok me ook niets aan van porties. Ik at tot mijn maag bijna ontplofte, gewoon omdat ik het lekker vond.

Choco met boterhammen

Toen ik zelf voor mijn eigen moest gaan zorgen, begon ik plots meer na te denken over voedsel. Waar ik absoluut van overtuigd was, is dat ik nog altijd veel wou blijven eten. Laten we dus naar de sportschool trekken. Dan kan ik veeeeeel blijven eten!! Ik nam een fitnessabonnement en ging 3, 4 soms zelfs 5 keer per week sporten. Spinning, BBB, Crunch en bodypump waren mijn favoriete lessen. Ik had de smaak voor sporten helemaal te pakken. Ik deed het ook echt graag. Eerst ging ik nog niet zo op mijn eten letten. Vaak at ik ongezond en vettig voedsel. Ik at zooooo graag boterhammen met choco. Daar begon en eindigde mijn dag mee en er is ook helemaal niets mis met een boterhammeke met choco, zolang je het bij eentje houdt. Maar dat kon ik niet. Ik at vaak 5, 6, 7 of 8 boterhammen met choco. ‘Mmmm, zo lekker. Laten we maar nog een boterhammetje smeren’. Zo ging ik door, tot de zak halfleeg was en ik mezelf misérabel voelde. Mijn middagmaal sloeg ik vaak uit schuldgevoel over en ’s avonds at ik nog een beetje vlees met aardappelen en weinig groenten. Tussendoor at ik vaak een pak koekjes op. Want ik had ’s middag niets gegeten omdat ik nog te vol zat van mijn ontbijt (ik nam ontbijten als een koning, nogal heel letterlijk). Om mijn dipje na de middag door te komen, had ik opnieuw suiker nodig.

 

A new way of life: gezond eten en hardlopen

Alleen gaan wonen met mijn vriend, heeft alles veranderd. Plots moest ik zelf mijn eten gaan maken. Ik wou mezelf echt voeden, niet gewoon zomaar vullen met allerlei rommel. Vanaf nu wou ik alles anders doen. Ik wist zeker dat ik op vlak van voeding veel wou blijven eten. Want echt, eten is mijn hobby, mijn tweede natuur. Ik denk de hele dag aan eten en word ook helemaal blij van een bordje lekker eten. Honger maakt me lastig. Ik wou gezond en lekker leren koken. Sandra Bekkari, Amber Albarda en Pascale Naessens hielpen me op weg naar een gezond eetpatroon. Ik voelde me plots zoveeeeel beter. Meer energie en minder opgeblazen. Maar de tijd om naar de fitness te gaan, ontbrak me. En toch wou ik blijven sporten, want ik voel me gewoon beter in mijn vel als ik kan sporten. Hardlopen was ideaal. Ik had daar niemand voor nodig, kon gewoon op het moment dat ik tijd had, mijn sportschoenen aantrekken en weg … de wereld in. Juist mezelf en mijn sportschoenen. Zalig! Nog altijd de beste sport ik ooit ontdekt heb.

collage mexico strand

2010 was de beste periode voor mijn lijf. Gezond eten en af en toe cardio en krachttraining werken perfect. Met 8 weeks to hot pants hoop ik weer dit strakke en volle lichaam te krijgen, want nu zijn al mijn ‘spieren’ weg door teveel cardio en das echt verschrikkelijk lelijk. Wat jouw ambitie ook is: afvallen, in balans blijven of net bijkomen, met goede oefeningen en gezonde voeding, krijg jij het lijf dat je wil.


Ik werd net een uitgemergeld meisje dat geen eten kreeg … 

Ik startte zo’n jaar of vijf geleden met hardlopen. In het begin was dat heel rustig. Af en toe eens een rondje van 5 kilometer. In de loop der tijd kreeg ik de smaak te pakken. Vijf kilometers werden er plots tien. Tien kilometer gaf me op een gegeven moment niet meer de nodige endorfines en ik ging steeds meer rennen. Ik had het precies nodig om me goed te voelen. Zou ik loopverslaafd zijn?  Voor ik het wist deed ik elke week een duurloop van 20 kilometer en meer. En met de marathon in Barçelona on top (nog altijd een super ervaring hoor, ooit wil ik in Parijs een marathon rennen, daar blijf ik bij). Ook na die marathon bleef ik de drang om te rennen voelen. Op een gegeven moment zat ik aan 100 kilometers per week. Achteraf gezien, een beetje crazy en loopverslaafd in de negatieve zin!!!

Mijn lichaam veranderde in de negatieve zin door teveel cardio en te weinig krachttraining.

Deze drie foto’s vind ik verschrikkelijk lelijk. Op dat moment, had ik geen flauw idee van mijn lichaamsmetamorfose. Mijn lichaam veranderde in de negatieve zin door te veel cardio en te weinig krachttraining. Pas toen ik er foto’s van een paar jaar eerder naast zag staan, schrok ik enorm!


Al dat lopen, had ook zijn consequenties op mijn lichaam. Ik ben nooit echt super gespierd geweest en had een slanke lichaamsbouw, maar toch had best wel mooie rondingen door vroeger 2 x per week krachttraining te doen. Ongemerkt raakte ik door al dat lopen, heel wat ‘spieren’ kwijt. Ik had het helemaal niet door, want ik sta zelden op de weegschaal, maar plots werd ik steeds magerder. Het was niet dat ik op mijn eten aan het letten was, want ik snackte er nog altijd regelmatig op los en stopte nooit met eten voor de hele kom leeg was. Ik at grote porties en toch kreeg ik een heel ander lichaam door alleen nog maar te focussen op hardlopen. Ik was immers altijd al slank, maar nooit mager. Nu begonnen mensen om me heen ook vragen te stellen. Hier en daar kreeg ik wel eens opmerkingen als ‘eet je wel genoeg?’ of ‘die heeft zeker anorexia’. Nu ik mijn eigen foto’s van die tijd terug bekijk, begrijp ik vanwaar die vragen kwamen. Natuurlijk dacht ik dat ik genoeg at en ja, ik at vaak meer dan mijn vriendinnen, maar zij trainden ook niet voor een marathon. Ik stopte nooit met eten na één bord. Ik was altijd degene die alle koekjes op at en toch onderschatte ik hoeveel energie het hardlopen vraagt en het beeld dat ik had van wat normale porties waren, was totaal verdraaid. Als je namelijk zoveel loopt als ik destijds deed, gelden normale porties niet meer.

collage terug slanker

Gelukkig zijn er nu al weer wat kilootjes bijgekomen en begint mijn lichaam al iets meer in balans te komen. Maar ik wil mijn oude lichaam van in 2010 terug. Ik hoop dat de 8 weeks to hot pants me daarin kan helpen.


Terug in balans met meer gewicht en meer spieren

Nu zijn er opnieuw een aantal kilootjes bij gekomen (gelukkig!!!), maar die zijn er op een totaal verkeerde manier bij komen te zitten. Ik ben meer slecht voedsel gaan eten. Doorgaans zijn mijn hoofdmaaltijden nog altijd gezond, maar suiker werkt zo verslavend en ik snack er vaak op los. In plaats van af en toe een taartje te eten, eet ik er twee of drie na elkaar. In plaats van één koekje, eet ik de hele doos leeg. Want jaaa ik ben misschien een beetje te mager dus laat ik maar dat pak koekjes volledig op eten. Ik was en ben eigenlijk nog steeds op dat vlak de draad kwijt. Ik loop nu minder dan vroeger, maar voel me soms een beetje suikerverslaafd, want na 1 chocolaatje kan ik nooit stoppen. Misschien zit het nog altijd in mijn hoofd. Want ik wil helemaal niet mager zijn, dus snoep ik er maar op los. Ondertussen ben ik het helemaal anders aan het aanpakken. Ik ga terug naar de basis. Gezond eten, veel groeten en fruit, goede eiwitten en volle granen (tot hier deed ik het eigenlijk al heel goed), maar ook minder suiker. Ik wil mijn oud lichaam terug. Een beetje gespierd, mooie rondingen en een gezonde levensstijl. 20 kilometer rennen en dan weer dagen jezelf volproppen om het verband aantal calorieën te compenseren is niet alleen enorm inefficiënt, het is ook nog eens heel ongezond. Ook mentaal.

mauritius

Benieuwd hoe ik er binnen 8 weken zal uitzien 🙂 Ik verwacht geen extreme verandering. Ik wil opnieuw een mooie balans vinden tussen gezond en lekker eten, cardio en krachttraining. Keep you posted 😉


Ik wil bij deze aan iedereen die zich in mijn verhaal herkent benadrukken dat verandering echt mogelijk is door gezond te eten en juist te bewegen. Zowel op vlak van afvallen, bijkomen of gewoon perfect blijven zoals je bent. Wil jij aankomen, op gewicht blijven of juist bijkomen? Jij kent je eigen lichaam het best en jij weet hoe jij jezelf het allerbeste voelt. Geloof in jezelf! Heb jij ook een verhaal dat je me wel delen? Share you thought! Dat vind ik leuk.
Hoe confronterend en afschuwelijk ik sommige foto’s ook vind (want ieeeeeew dat skeletje wil ik nooit meer zijn), ik denk dat ik hem moet delen om je mee te nemen in mijn verhaal waarom ik dit jaar een challange 8 weeks to hot pants aan ga. Afvallen is verre van mijn doel. Eerder aankomen op de juiste manier. Niet in vet, wel in spiermassa.
Stay Fit !

Delen maar!
error
39 Comments
  • Lien
    Posted at 08:07h, 01 april Beantwoorden

    Dag Julie,
    Blij dat je je persoonlijk verhaal deelt. Mijn ervaring is net de omgekeerde en door verandering van job is mijn voedingspatroon opnieuw grondig verstoord. Dankzij jouw 8weeks challenge ben ik ook opnieuw gemotiveerd om ervoor te gaan ! Veel succes! Ik blijf je trouw volgen en je bent een ware inspiratie ! Grtjs !

    • julivwee
      Posted at 16:37h, 01 april Beantwoorden

      Bedankt ! Super om te horen 🙂 Doet me goed! groetjes Julie

  • Heleen
    Posted at 08:16h, 01 april Beantwoorden

    Wat een mooi verhaal Julie en suuupermoedig dat je dat wil delen! Ikzelf ben nooit echt mager geweest. In het laatste jaar heb ik er (met toch heel wat moeite hoor) een kilo of 5 afgekregen. Ik ben nu bijna op het punt dat ik vind ‘het is oké nu’, maar ik ga altijd moeten blijven ‘opletten’, want net als jij ben ik een enorme snoepkont, en helaas ben ik (in tegenstelling tot jou) niet gezegend met goeie genen 😉 Gelukkig is het gezond eten en voldoende sporten nu geen grote opgave meer. Net als jou wil ik wel nog wat gespierder worden, maar de ‘8 weeks to hot pants’ doe ik op mijn eigen manier.
    Ik wens je heel veel succes! Liefs

    • julivwee
      Posted at 16:37h, 01 april Beantwoorden

      Hey Heleen !! Ja dat snoepen! Ooit blijft het eraan plakken hoor, hoe je het draait of keert. Bij mij begin je nu het vetlaagje op mijn buik te zien door al die extra chocolaatjes en snoepjes. Ik ben de laatste jaren wat bijgekomen, maar enkel in vet, niet in spieren. Dat maakt het niet beter. Ik wil terug naar mijn oude, vollere lichaam 🙂

  • ELiza
    Posted at 08:29h, 01 april Beantwoorden

    Mooi verhaal! Moedig en hoe je het ook draait of keert je bent en blijft een knappe madam!

    • julivwee
      Posted at 16:36h, 01 april Beantwoorden

      Oh zo lief Eliza 🙂

  • Nathalie
    Posted at 08:34h, 01 april Beantwoorden

    Ongelooflijk moedig dat je dit zo open en bloot wil delen met de wereld. Het feit dat je dit durft is al een stap in de goede richting. Je bent op de goede weg! Ik ga je volgen én steunen én met je meedoen (maar dan wel om enkele kilootjes te verliezen) . Een virtuele knuffel van mij! xx

  • Charlotte
    Posted at 08:53h, 01 april Beantwoorden

    Ik herken mezelf wel in je verhaal! Echter, ik was vroeger wel dik. Ik ben letterlijk ‘dik geboren’, zeg ik altijd (ik was een pasgeboren baby van bijna 5kg en 56cm.. lijkt nauwelijks nog een baby :)) en lette daardoor altijd op mijn eten. Doorheen die jaren zijn de kilo’s er wel afgegaan, maar wel door gezond te eten en te sporten. Mijn mama zorgde ervoor dat ik genoeg groenten, vis, fruit,.. binnenkreeg en ik deed meerdere sporten, met voldoende krachttraining waardoor ik een mooi lichaam kreeg (al merkte ik dat toen niet echt, maar als ik nu foto’s terugbekijk, zie ik het wel :)).
    Van zodra ik alleen ging wonen (op kot in mijn geval) moest ik zelf voor mijn eten zorgen. Omdat dat ‘dik’ nog altijd in mijn achterhoofd blijft hangen ben ik eigenlijk constant bezig met eten. Om lekker én gezond te eten (en daarbij komt je blog goed van pas :D). Maar, waarin ik me zo herken, tegelijk had ik geen tijd meer om al die sporten die ik ervoor beoefende, nog verder te doen. Het studentenleven kent immers een ander ritme en ik kon niet elke week op standaard tijdstippen tijd vrijmaken voor volleybaltrainingen of bbb-lessen. Vandaar dat ik begon met hardlopen, dat kan, zoals je zegt, op elk moment. Nu loop ik toch al een jaar of 2 meerdere keren per week, en ik merk ook dat mijn lichaam daardoor veranderd is. Niet echt in de positieve zin. Waar ik vroeger door het sporten en gezond eten een mooi lichaam had, ben ik nu mager op de foute plaatsen. Ik heb altijd al kleine borsten gehad, maar door al dat lopen zijn mijn borsten quasi volledig verdwenen. Idem voor mijn achterste, ik ben quasi volledig plat, vanvoor en vanachter. Een platte buik vind ik niet erg, maar al de rest 😉 Afin, je begrijpt me wel. Vandaar probeer ik de laatste tijd wat meer krachttraining te doen om mijn lichaam wat rondingen te geven. Maar iets als dat 8 weeks to hotpants moet ik misschien ook eens overwegen, klinkt wel goed!
    Daarnaast wil ik nog zeggen dat ik je blog dagelijks lees maar nauwelijks reacties achterlaat…Maar ik ben echt fan, ik vind je echt heel inspirerend en heb bewondering voor wat je allemaal maakt!

    • julivwee
      Posted at 16:35h, 01 april Beantwoorden

      Super leuk om je nu toch eens te horen. Reacties doen me goed. Het is leuk om te merken dat ik niet alleen sta 🙂 En dat er nog mensen zich herkennen in mijn verhaal. Ik volg je helemaal. Ik had geluk met mijn borsten. Ik had vroeger altijd grote borsten (ze waren eigenlijk niet in proportie met mijn lichaam -> groot en smalle heupen), maar nu zijn ze ook kleiner geworden, dat vind ik ook jammer 🙁 ! Gelukkig heb ik nog genoeg over hoor, ze zijn nu iets meer in proportie. Die poep begint al iets meer vorm te krijgen. Maar door de laatste jaren extra te gaan snoepen (omdat ik niet meer zo ultramager wou zijn), zit nu op mijn buik een vetlaagje. Ik ben bijgekomen in vetmassa, totaal niet in spiermassa. Dit wil ik nu allemaal anders gaan doen.

  • Annelies
    Posted at 09:13h, 01 april Beantwoorden

    Mooi en openhartig. Veel succes Julie! 🙂

  • Robin
    Posted at 09:26h, 01 april Beantwoorden

    Wauw, jouw verhaal heeft echt iets losgemaakt bij mij.
    Vroeger kon ik ook eten wat ik maar wilde, en dat deed ik ook. Net als jij propte ik mij vol, van ’s ochtends tot ’s avonds, zonder iets bij te komen. Dacht ik. Op een bepaald moment woog ik 12 kilo meer of ervoor, en voelde ik mij echt slecht in mijn vel. In plaats dat ik dat op een positieve manier ging gaan ombuigen, at ik nog meer. Op de een of andere manier werkte dat troostend.
    In januari had ik de switch gemaakt. Gezond eten, sporten, … Ik amuseerde mij echt met het voorbereiden van mijn maaltijden voor ’s middags, zelf in de fitness liep het goed ( ik probeerde 2 a 3 keer in een week te gaan sporten – vroeger vond ik dat de hel ). Ik verloor op een goed tempo 6 kilo en was supertrots op mezelf. Ik had plots zoveel meer energie!
    Om de een of andere reden is die motivatie etc weer omgeslaan, en ben ik weer ‘het slechte pad op’. Geen sport meer, een zakje zoo-koekjes tijdens het werk, 4 sandwiches als lunch… Ik voel me weer dik, futloos en een klein beetje hopeloos.
    Jouw verhaal ( ook al is het van de andere kant ) heeft me wel wat hoop gegeven, ik wil graag de knop weer omdraaien en al dat comfort-food, … , laten voor wat het is.
    Hopelijk geraak ik weer in die drive van ervoor!
    Bedankt om jouw ‘personal story’ te delen 🙂

    • julivwee
      Posted at 16:30h, 01 april Beantwoorden

      Ik heb dat soms ook hoor. Fastfood zegt met niets, maar koekjes, taartjes, chocolade des te meer en ik prop me vol met deze dingen. Om beetje aan te komen at ik dus veel van die gesuikerde tussendoortjes. Op een totaal verkeerde manier ben ik nu 4 à 5 kg bij. In vetmassa en niet in spiermassa. Ik wil het nu de komende 8 weken op de goede manier aanpakken (ik denk dat ik nu nog net op tijd op de rem ga staan). Ik wil terug dat volle, slanke lichaam van in 2010!
      Gezond eten doe ik al, maar ik had soms wel eens van de eetbuien en dan propte ik me vol met snoepjes, chocolade en koekjes, … Suiker wrkt zo verslavend he!
      Het is even een klik maken, maar je komt er ook wel weer door.
      Groetjes Julie

  • 'm(i)e'
    Posted at 11:03h, 01 april Beantwoorden

    veel succes!

  • Anouk
    Posted at 11:42h, 01 april Beantwoorden

    Enorm sterke getuigenis! Vraagt heel veel moed om zoiets met de hele wereld te delen. Knap hoor! Ik wens je veel succes met de challenge, je komt er sowieso wel 🙂

    • julivwee
      Posted at 16:26h, 01 april Beantwoorden

      Bedankt Anouk. Positieve reacties doen me deugd 🙂

  • Zoetaert Bart
    Posted at 12:46h, 01 april Beantwoorden

    Hey Julie
    Sterk van je dat je dit met ons wil delen!
    Ik ben toevallig op je site gekomen en hetgeen ik nu al gelezen heb vind ik wel motiverend.
    Ik hou namelijk ook van eten maar het zelf koken is niet voor mij weggelegd 😉
    Ik blijf je volgen en hoop wat te leren van je gezonde leefstijl.
    grtz
    Bart

    • julivwee
      Posted at 16:26h, 01 april Beantwoorden

      Leuk om te horen 🙂

  • Liesbeth Desnyder
    Posted at 13:54h, 01 april Beantwoorden

    Hey Julie,
    Super dat je deze post schrijft (met bijhorende foto’s om het inderdaad geloofwaardig te houden)!
    Toen ik samen met jou in de lagere school zat was je al gezegend met een slanke lijn en toen ik deze blog ontdekte en jouw foto’s zag, dacht ik dat moeder natuur jou inderdaad nog altijd heel gunstig gezind was.
    In tegenstelling tot mezelf, dacht ik dan… Ik was als kind ook lang en slank en mocht tot mijn 15e eten en vooral ook ‘boefen’ wat ik wou, ik kwam nooit iets bij en menig vriendinnen was jaloers op mijn slanke lijf. Tot de pubertijd kwam althans… Plots begon ik een buikje te krijgen, zag mijn gezicht er opgeblazen uit en had ik last van een vettige huid waar futloos haar tegen geplakt hing. Ik at ook alles wat ongezond was en leefde volgens het motto ‘hoe vettiger, hoe prettiger’. Mijn porties waren ook ongewoon groot en eerlijk gezegd is dit vaak nog zo -> ‘een grote meid (1m83) moet veel eten’, maak ik mezelf al jaren wijs. Het smaakt ook zo!!
    Sindsdien ben ik blij dat ik niet meer de plank van vroeger ben en er wat vrouwelijke vormen aan dat lange lijf hangen, maar dat buikje en die love-handles komen en gaan in verscheidene vormen. Ondertussen ben ik 12 kg vermagerd en zie ik er al heel wat gezonder uit. Nog steeds heb ik het vaak moeilijk om mij niet te laten gaan in vettige comfortfood en kilo’s suiker, maar ik heb ook geleerd om te genieten van koken en nieuwe, gezonde gerechten klaar te maken.
    Vroeger was ik verre van sportief; eerst had ik het totaal niet nodig en daarna boeide het mij gewoon niet – in de zetel hangen met een zak chips was toch veel leuker?
    Bij wijze van therapie voor een ander probleempje heb ik mij 1.5 jaar geleden volledig op de sport gegooid en daar echt van genoten! Ondertussen is het ook al weer wat verminderd, maar ik merk wel dat mijn lijf er behoefte aan heeft.
    Al bij al ben ik dus blij met de veranderingen die ik heb ondergaan, maar het kan altijd beter!
    Het is niet hetzelfde probleem als dat van jou, maar toch vond ik het verhaal tamelijk herkenbaar.
    Veel succes met de challenge en keep up the good work wat betreft jouw blog!
    Groeten,
    Liesbeth

    • julivwee
      Posted at 16:26h, 01 april Beantwoorden

      Hey Liesbeth !!! Ja ik herinner me je echt nog. Jij was idd super groot. Net een plank. Verre van te dik he. Amai zot dat je 12kg bent afgevallen. Das was jij echt niet meer dat zelfde meisje van op de lagere school.
      Ik ben nooit echt dik geweest, maar nu ben ik wel aangekomen (was ook nodig!!), op een totaal verkeerde manier. In vetmassa !! Niet in spiermassa. Om bij te komen at ik gewoon extra snoep, chocolade, koekjes, chips, … allemaal dingen die niet goed zijn. En dan had je nog eens het verslavend effect van suiker op het lichaam 🙂
      Frietjes en fastfood heeft me daarentegen nooit iets gezegd.
      Succes !!!

  • Laura - Dagelijkse hap
    Posted at 13:59h, 01 april Beantwoorden

    Ik ben benieuwd hoe je er over 8 weken uit gaat zien! Het zal er mooi uit komen te zien als alles weer in balans is 😉

  • Manon
    Posted at 14:03h, 01 april Beantwoorden

    Ik moet zeggen ik ben ook zo net zoals jou geweest en ik schrik ook ervan van hoe ik eruit zag!!! gelukkig ben je weer wat aangekomen, mag ik vragen hoeveel je nu weegt?! ik weeg nu 54 (nog veeel te weinig) maar het is steeds moeilijker met aankomen want ze zeggen dat het ‘dik’ zijn zowieso niet in mijn bouw zit. Mag ik vragen wat je allemaal eet voor aankomen?

    • julivwee
      Posted at 16:22h, 01 april Beantwoorden

      ’s morgens weeg ik 56,5 nu en ben 1m74 (2 jaar geleden woog ik 52-53kg, op de lelijke ultraskinny foto’s). Ik ben nu dus bijgekomen, maar vooral in vet. Niet in spiermassa. Het is ook wel een beetje mijn bouw hoor. hoe groot ben jij? Vanaf volgende week start ik met 8weeks en ik hoop dus in spiermassa bij te komen. Ik ga hierover de komende weken schrijven. Dus er volgen wel nog eetdagboekjes denk ik 🙂

  • Isabelle
    Posted at 18:18h, 01 april Beantwoorden

    Hey Julie,
    bedankt om dit te delen! Het is fijn om ook eens een publiek verhaal te zien dat niet alleen mensen die snel dik worden met dit soort zaken kunnen worstelen. Ik begrijp het maar al te goed gezien ik zelf ook ééntje van de ‘kan alles eten, niet dik worden en snel suikerverslaafd zijn’. En probeer hier toch ook op te letten want wil ook vormen niet verliezen noch mijn gezondheid om zeep helpen 😉 Maar spijtig genoeg kijkt de buitenwereld soms met andere ogen…

    • julivwee
      Posted at 21:27h, 01 april Beantwoorden

      Hey Isabelle! Ja je beschrijft het helemaal. Ik herken je gevoel 🙂

  • Liesbeth vkb
    Posted at 20:48h, 01 april Beantwoorden

    Hey Julie,
    De eerste keer dat ik je blog lees! Amai… Wat moet ik jouw bewonderen! Chapeau voor wat je doet.
    Ikzelf ben 34, mama van 2 zoontjes, heb al heel mijn leven graag gegeten, alles moest op, nooit genoeg en ook bij de lekkere tussendoortjes is eentje niet genoeg. Mijn mond staat niet stil

    • julivwee
      Posted at 21:25h, 01 april Beantwoorden

      Ik ken dit Liesbeth, ondertussen eet ik echt gezond nu (alleen zijn die tussendoortje nog moeilijk, want daar laat ik me altijd in gaan).

  • Stephanie
    Posted at 21:47h, 01 april Beantwoorden

    Hallo,
    Bedankt om je verhaal te delen, ik volg je blog al een tijdje en vind hem geweldig. Ik herken me ook helemaal in uw verhaal. Ik ben zelf altijd al vrij mager geweest . Ik kon eten wat ik wil en dat waren ook borden vol. Ik stelde me er ook helemaal geen vragen bij. Ik ben toen ook beginnen hardlopen en gezonder te eten. Zelf heb ik nog nooit rondere vormen gehad maar zou dit echt wel willen natuurlijk. Vorige week ben ik begonnen met krachttraining en hopelijk kan ik dus ook bijkomen in spiermassa. Hopelijk krijg jij er ook spiermassa bij. Veel succes.
    Groetjes
    Stephanie

    • julivwee
      Posted at 21:49h, 01 april Beantwoorden

      Dag Stephanie ! Bedankt voor je reacties. Ja hoor, cardio en kracht is de ideale match voor een mooi lichaam 🙂

  • Isabelle
    Posted at 22:33h, 01 april Beantwoorden

    Ik sluit me aan bij alle vorige reacties: Fijn dat je zo’n persoonlijk verhaal wilt delen! En nog maar eens het bewijs dat iedereen z’n issues heeft, ook mensen met ogenschijnlijk perfecte maten. Zelf ben ik eerder een stresseter. Dat groeide in de loop der jaren uit tot een erg slechte gewoonte. En dat is ook te merken op de weegschaal (ruim 10km erbij). In september ben ik beginnen fitnessen. Om te vermageren, maar ook om me fitter te voelen. Iets waarvan ik dacht dat het onnoemelijk saai was, bleek heel goed mee te vallen. Het ging een tijdje goed, ik voelde me veel energieker. Maar door een razend drukke periode bleef het fitnessabonnement de voorbije 1,5 m vrijwel ongebruikt. Nu het eindelijk weer wat rustiger is en door posts al deze ben ik toch gemotiveerd om weer aan de slag te gaan:-) Veel succes met je challenge, maar je lijkt me super gemotiveerd, dus dat komt wel in orde!

    • julivwee
      Posted at 15:13h, 02 april Beantwoorden

      Dag Isabelle! Leuk te horen deze reactie. Ik denk dat fitness ideaal is. Als ik achteraf op terug kijk, was ik het best in form met fitness. Daar deed ik verschillende sporten en dat komt iedereen zijn lichaam altijd het best te goede. Te is nooit goed. Balans daar streven we naar 🙂

  • feyaerts brenda
    Posted at 23:40h, 01 april Beantwoorden

    Wat een leuk verhaal!!!! Zoooo herkenbaar lekker en vettig eten word ik zo blij van alleen mijn lichaam nt! Ben een beetje verdikt pffff wil er dit graag terug af en lopen is mijn liefde ergens vooral als ik gedaan heb gevoel achteraf alsof je de wereld aan kan!!!onoverwinnelijk haast!Alleen het vertrekken of was dit bij jou ook? Ben een zenuwpees en piekeraar aan niets denken is moeilijk ook tijdens het lope probeer mij te focussen op mijn ademhaling.Voel mij opgeblazen en nt lekker in mijn vel op mijn eten kijken lukt me nt ben dan ook nog is vegetarisch en kieskeurig maar mijn motto is hoe vettiger hoe prettiger maar mijn broeken beginnen te spannen en ieder jaar een kilootje bij vind ik erg wil magerder zijn maar eet zo graag die ongezonde dingen.Die runnershigh en het verzadigde gevoel van snacks en snoep are my favorite kinds

    • julivwee
      Posted at 15:12h, 02 april Beantwoorden

      Herkenbaar. Ik ben ook opnieuw op zoek naar de balans. Ik hoop die de komende weken te vinden. Ga er alvast over schrijven. Wie weet kan het jou ook helpen 🙂

  • Ellis
    Posted at 14:53h, 02 april Beantwoorden

    Het is fijn om een min of meer gelijkaardig verhaal te lezen en ik denk dat er veel mensen zijn die tegenwoordig worstelen hun hun zelfbeeld.
    Vroeger dacht ik nooit na over wat ik in mijn mond stak, boterkoeken, sandwichen, chips, pizza, som maar op. Ik at alles graag wat zoet en vet had. Ik heb nooit commentaar gekregen op mijn gewicht, maar ik voelde me wel wat zwaar. Mijn mama zei daarop dat ik gewoon wat gevulder was, maar dat dat oke is voor vrouw. Toen ik mijn relatie kreeg met mijn vorige vriend ( zijn mama was altijd op dieet) werd ik meer gewezen op ” een sandwich is niet gezond, 1 maal chips in het weekend etc). Dat zal ongeveer de eerste keer zijn dat ik dacht van verdorie, nu doe ik er echt iets aan en zo gezegd zo gedaan. Ik ging mijn eerste jaar op kot en het startte met gewoon wat ik dacht “gezonder” eten ( geen choco maar kellogs, geen brownie om tien uur maar jaja een kellogskoek, gewone chocomousse werd vervangen door WW chocomousse en ga zo maar door). Dat werkte goed en ik verloor gewicht, maar hoe meer ik met voeding in contact kwam, hoe meer er geschrapt werd en hoe meer ik me ook bewust werd en vatbaarder voor alle nieuwe diëten.
    Wat dus oorspronkelijk startte van gewoon gezond eten werd beetje per beetje een beetje minder en een beetje “gezonder”. Het gewicht ging er nog steeds vlotjes van en mijn ouders zagen me steeds meer mager thuiskomen ( wat voor veel conflict en confrontatie zorgde). Zelfvertrouwen heb ik er zeker niet meer gewonnen. In de periode van september tot juni was ik uiteindelijk een 10 kilo kwijt. Ondanks dat voelde ik me nog steeds niet goed in mijn vel maar had ik ondertussen wel een ” beest” in mijn hoofd ( zo noem ik het) en verdwenen er steeds beetjes van mij. Ik had die zomer ook herexamens die ik eigenhandig verprutst heb door enkel maar met voeding bezig te zijn en de zoektocht naar kcalarme recepeten.
    Mijn mama had me ondertussen al nauw in de gaten ( nog meer ruzie) en had een doel gesteld om naar te streven alvorens ik weer op kot mocht, in de herfstvakantie zijn we ook op weekend samen en toen ging het weer de goede kant uit en na de feestdagen woog ik weer 47 kg. Ik had er geen problemen mee omdat ik ook vaak ging sporten en me op die manier gezond voelde. However, ik had nog steeds een vast voedingspatroon waar niets mag van afwijken of ik ben in volledige paniek. Ik vergelijk dat beest altijd met een dwangneurose dat me weerhoudt van alles dat spontaan is. Ik kan gewoon niet als een koffie krijg het koekje opeten ( tenzij het weekend is ;-)). maar om verder te gaan, vorige zomer ging het weer even mis en ik ging weer vermageren, zonder dat ik er moeite voor deed, dus ik zat weer in het roulement om gewicht te verliezen. Momenteel zit ik weer aan de 44 kg en ik weet dat dit niet goed is en vooral veel schade in mijn lijf berokkend in plaats van goed, maar ik kan niet verdikken, het “beest” dat er aanwezig is verdwijnt niet volledig, ik kan het in het weekend loslaten, dat heb ik al geleerd, maar in de week mijd ik zoveel mogelijk eetgelegenheden met andere mensen, resto’s en tearooms kan ik niet doen, etentje met de vriendinnen staat gelijk aan paniek en ’s avonds wakker liggen van hoe ik dat ga overleven.
    Om een wel erg lange post kort te maken, diëten kan een gevaarlijk spel als je start met een gezond gewicht, het werkt verslavend en eens dat beest er is, is het moeilijk het kwijt te raken. Ik onderga het al drie jaar en hoop dat verbetering ooit zal komen, maar ik heb er niet veel moed op. Ik ben veranderd van een meisje dat graag at en kookte naar iemand die eten afschuwt en liefst gewoon mijn eigen vertrouwde eten dag in dag uit eet omdat ik weet dat het niet “schade” toebrengt. Met valentijntjes heb ik voor het eerst weer gekookt sinds twee jaar voor mijn nieuwe vriend. Het was een receptje van jouw en net zoals nog tal van andere recepten op je blog, voelde ik me erg comfortabel bij , dus ik ben je best wel dankbaar voor al die positieve recepten zeg maar 🙂

    • julivwee
      Posted at 15:08h, 02 april Beantwoorden

      Dag Elisa! Wow, wat openhartig. En je verhaal is heftig, maar langs de andere kant word ik ook blij van je laatste zinnetje. Dat je geniet van mijn receptjes 🙂 !! Das leuk om te horen!! Bij mij is het nog niet zo ‘ver’ gekomen als bij jou, maar ik voel dat ik ook die richting zou durven op gaan. Eerlijk gezegd, heb ik het het soms lastig met etentjes. Ik heb er schrik voor omdat ik weet dat ik me dan laat gaan en veel te veel eet. Dan heb ik een klein boefkickske. Thuis eet ik 4 x per dag (3 gezonde maaltijden, 1 tussendoortje) en vaak heb ik ’s avonds voor tv zin in zoet en eens in begin ben ik verloren. En in het weekend laat ik me meestal volledig gaan in zoetigheid, dan ben ik boos op mezelf en ga ik het compenseren door volgende dag extra te lopen of sla ik diezelfde dag mijn avondmaal over. Ik denk er zelf over om eens bij een voedingspycholoog langs te gaan. Ik ken iemand die heel goed is en volgens mij, kan het me wel wat meer inzicht geven in mijn voedingspatroon. Ik weet perfect wat gezond is en wat niet, maar worstel soms met porties. Hoeveel mag ik eten om een mooi gewicht te hebben? Ik zou het niet weten. Er zijn dagen dat ik veeeeel te veeeel eet, dagen dat ik dan weer te weinig eet. Je ziet het: de balans is even zoek. Maar ik blijf zeker en vast gerechtjes klaarmaken, want koken doe ik echt graag en ik geniet ook nog altijd van eten. Liefst gezond eten 🙂 Ik hoop dat jij in de toekomst ook geniet van opnieuw meer en lekker eten 🙂

  • David
    Posted at 21:41h, 03 april Beantwoorden

    Beste Julie,
    Een mooi verhaal! En op een of andere manier herken ik mezelf hier toch wel in.
    Het is niet makkelijk (en ik had eigenlijk ook nooit gedacht dat u hiermee moeite zou hebben) om, als je voldoende sport, op een gezonde wijze met voeding om te gaan.
    Ik loop 100+ op een week, maar dan moet een mens idd heel veel eten (en de vraag is hoe kan je dit op een gezonde manier).
    In ieder geval wens ik je te feliciteren met je leuke recpeten (waar ik er al enkele heb mogen van bereiden) en die toch een stap in de goede richting zijn.
    Groeten,
    David

  • Anneke
    Posted at 16:57h, 04 april Beantwoorden

    Hee Julie,
    Bedankt voor het delen van je super openhartige verhaal, dat kan ik echt waarderen!
    Jouw figuur vind ik echt prachtig en zeker dat je echt zo eindeloos kunt eten, wow. Maar inderdaad, de foto’s waarop je te mager was zijn wel uit balans. Dus goed dat je nu ook wat meer de nadruk legt op krachttraining.
    Ben heel benieuwd naar je ervaringen en het resultaat! Zelf heb ik ook wel redelijk slanke genen, ik weeg ong. evenveel als jou met 1.75m, maar als ik zou eten wat jij kunt eten.. Pff nou dan zouden de kilo’s er toch echt wel aan komen hoor, you’re in luck! Dus hou ook in gedachten hoe goed je het al hebt met je figuur 🙂
    X
    p.s. Heel grappig trouwens om jouw Vlaamse taalgebruik te lezen, met woorden zoals ‘boefen’ voor mij als Nederlandse 😉

    • julivwee
      Posted at 15:11h, 09 april Beantwoorden

      Hey Anneke! Leuke reactie. Doet me goed 🙂 Balans das het keywoord voor de komende weken! Daar draait het altijd rond. Groetjes Julie

  • Lob
    Posted at 22:52h, 16 april Beantwoorden

    Hey Julie,
    Het vorige jaar ben ik ook plots 25kg afgevallen, ik had een veel te laag bmi en voelde mij slecht en depressief, er zat geen leven meer in mij… Uiteindelijk heb ik professionele hulp gezocht en nu ben ik erop door, ik heb een gezond bmi, ik ben heel graag met gezond eten bezig, ik ben dan ook heel blij dat er blogs zoals de jouwe bestaan, ik geniet echt van alles wat ik eet. Ik sport regelmatig (ik wissel af van welke sport ik doe, ik loop, volg lessen zumba, fiets op mijn hometrainer, doe krachttraining (filmpjes van op YouTube en apps zijn daarvoor zooo handig) Ik ben dan ook zo blij dat er nog vrouwen zijn die maar al te graag wat meer “pak” aan hun lichaam willen, ik bedoel wie wilt er nu geen ronde kont en mooie borsten… :p Jij en nog zoveel anderen inspireren mij zo hard en dat geeft echt enorm veel steun! xxx

  • Ruth
    Posted at 21:48h, 13 juli Beantwoorden

    Hoi
    Hier hetzelfde verhaal. Ik at veel en nog, maar door het vele lopen ook te weinig. Ik at vaak onaangepast, niet voedend suiker en zoet omdat ik het lekker vind en dan op andere momenten 3 kg groenten omdat ik vind dat ik gezonder moet zijn… Totaal uit balans dus. En dan maar lopen, want dat is goed voor je! Vorig jaar juli ben ik gestart met gezonder eten en minder lopen. Gezonder als in: aangepast aan mijn energieverbruik. Als mesomorf heeft niemand ooit iets gezien, behalve dan dat ik niet te genieten was, altijd gestresst, kwaad op de kinderen (ben 35. Heb na mijn 3 zwangerschappen een buikje gehouden waarvan vriendinnen nu nog maar vinden dat het gewoon wat vel is, voor mij blijft het buik, soit, ik zag er uit als jouw fotos van 2013 maar dan met stevigere bovenarmen en benen), ik was mezelf niet meer. Iemand schrijft over een beest. Dat is het en het heet anorexia, onder eender welke vorm (athletica, orthorexia, …) en of je nu dat lage bmi hebt of niet (ik ben nooit onder de 20 gedoken, maar had wel vetpercentage van 16%, heel ongezond) en of je nu bewust je calorieën vermindert door niet te eten of te compenseren of gewoon te weinig eet… Als je een kronkel maakt omdat iemand over eten spreekt of als je geen maat meer kent op sommige momenten,… Dan is er iets loos! Denk aan jezelf! Anyway. Super dat je zo open bent en een forum creeert. Mij heeft de website http://www.youreatopia.com veel geholpen. Heel openbarend vind ik dat ons lichaam perfect weet wat we nodig hebben. Als we echt naar onszelf luisteren, dan merken we dat het overeten eigenlijk een roep om hulp is.

Post A Comment